Βρείτε εύκολα αυτό που ψάχνετε σε πάνω από 3000 είδη

Τηλέφωνα Παραγγελιών
2104525395
2104124624

Οξυγονοθεραπεία

Η οξυγονοθεραπεία όπως αναφέρει και το όνομά της είναι μια θεραπεία που σκοπό έχει την αύξηση οξυγόνου στον οργανισμό. 

Την οξυγονοθεραπεία την χρειάζονται άτομα που δεν μπορούν να προσλάβουν με φυσιολογικό τρόπο το οξυγόνο που απαιτείται από την ατμόσφαιρα. Αυτά τα άτομα υποφέρουν συνήθως από πνευμονικές παθήσεις αρκετά εκτεταμένες όπως τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), την  Πνευμονική Ίνωση και Υπέρταση καθώς και την Καρδιακή Ανεπάρκεια.

Η οξυγονοθεραπεία σε αρκετές περιπτώσεις πια συστήνεται κατ' οίκον και είναι απαραίτητα μερικά βασικά μηχανήματα για την σωστή θεραπεία. Αυτά συνήθως είναι οι συμπυκνωτές οξυγόνου, οι φιάλες οξυγόνου καθώς και οι νεφελοποιητές και τα οξύμετρα

Μπορείτε να τα προμηθευτείτε όλα τα είδη οξυγονοθεραπείας καθώς και πολλά ακόμα από αυτά που σας έχει συμβουλέψει ο προσωπικός σας ιατρός από το ηλεκτρονικό μας κατάστημα με εγγύηση ,ασφάλεια και κυρίως με άμεση παράδοση. 

Εκτελούνται συνταγές ΕΟΠΥΥ, για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ!

 
[Επικοινωνήστε μαζί μας για μια Προσφορά]
[Επικοινωνήστε μαζί μας για μια Προσφορά]

Η οξυγονοθεραπεία είναι μια σύγχρονη ιατρική θεραπεία για διάφορες ασθένειες και παθήσεις που κερδίζει συνεχώς έδαφος στην Ελλάδα και ήδη χρησιμοποιείται ευρέως στο εξωτερικό.

Μια μέθοδος που στηρίζεται στη χορήγηση οξυγόνου ως φάρμακο σε πιέσεις μεγαλύτερες της ατμοσφαιρικής ώστε να αυξήσει τα επίπεδά του στο αίμα, η οξυγονοθεραπεία παρέχει την απαραίτητη ποσότητα σε οξυγόνο που χρειάζεται συμπληρωματικά ο ανθρώπινος οργανισμός για να διατηρήσει φυσιολογική την αναπνευστική  και τις άλλες λειτουργίες του.

Οι διάφορες μελέτες που έχουν διενεργηθεί, ανέδειξαν τα οφέλη από την οξυγονοθεραπεία που εκτός των άλλων, ενεργοποιεί το μεταβολισμό, μειώνει τον αυξημένο αιματοκρίτη, την πνευμονική αγγειακή πίεση, βελτιώνει την αντοχή στην άσκηση και την λειτουργία του εγκεφάλου εμποδίζει την εξέλιξη της πνευμονικής υπέρτασης, ενεργοποιεί ζωτικές λειτουργίες του δέρματος (παραγωγή κολλαγόνου και υαλουρονικού οξέος), που ως αποτέλεσμα έχουν τη βελτίωση της ποιότητα της ζωής και την αύξηση του ποσοστού επιβίωσης.

Ιστορικά, ως μέσο θεραπείας, το οξυγόνο άρχισε να χρησιμοποιείται ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα και κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, με σκοπό  να αντιμετωπίσει διαταραχές της αναπνοής. Επί σειρά ετών η χρήση της αφορούσε χορήγηση καθαρού οξυγόνου σε θαλάμους υψηλής πίεσης (υπερβαρική οξυγονοθεραπεία), μέχρι που τα τελευταία χρόνια οι εργαστηριακές και κλινικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Emergency Medicine», την κατέστησαν ως μια ευρείας γκάμας θεραπευτική μέθοδο. Μάλιστα, η μέθοδος αυτή καλύπτεται και από τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία για 11 ασθένειες στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ελλάδα από τον ΕΟΠΥΥ.

Πλέον, η χρήση της οξυγονοθεραπείας έχει επεκταθεί για διάφορες παθήσεις, λειτουργώντας ευεργετικά σε κάθε είδους υποξαιμία (ύπαρξη χαμηλού ποσοστού οξυγόνου στο αίμα), στην κυστική ίνωση, τη συστολική αρτηριακή πίεση, καρδιακή και αναπνευστική ανακοπή, σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας, μορφές υπνικής άπνοιας, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση, χρόνια νοσήματα του θώρακα, καρδιακή ανεπάρκεια και για πολλές άλλες παθήσεις.

Δεδομένη είναι πλέον μέσω της οξυγονοθεραπείας και η επιτυχής αντιμετώπιση σε περιπτώσεις σήψης (βακτηριακής λοίμωξης του αίματος και των ιστών), η αντιμετώπιση της νόσου των δυτών και της σοβαρής δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα. Θεωρείται επίσης χρήσιμη και για την επαρκή οξυγόνωση των ιστών από τραύματα σε τροχαία ατυχήματα και θερμικά εγκαύματα, για την αποκατάσταση αθλητικών τραυματισμών, ενώ είναι ωφέλιμη και για τη θεραπεία των πληγών από διαβητικό πόδι, για τις λοιμώξεις οστών, για τις βλάβες ιστών από ακτινοθεραπεία, την αεριογόνο γάγγραινα, την οστεομυελίτιδα και για την αντιμετώπιση θρόμβων στον αμφιβλητροειδή χιτώνα του ματιού.

Μάλιστα, η χρήση της έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο αναγνώρισης ως επιτυχημένης θεραπείας, που δεν είναι λίγες οι γυναίκες που στρέφονται στην οξυγονοθεραπεία για να αντιμετωπίσουν δραστικά μια σειρά αισθητικών προβλημάτων, όπως οι ραγάδες στην κοιλιά, στα πόδια ή στην μέση, το τοπικό πάχος, τα ψωμάκια, η κυτταρίτιδα ή και τους μαύρους κύκλους, την καταπολέμηση των ρυτίδων, το διπλοσάγονο και το ντεκολτέ. Η εφαρμογή της εντυπωσιακής αυτής θεραπείας δεν σταματάει όμως εκεί, καθώς σύμφωνα με το περιοδικό Alef Magazine που εκδίδεται στην Ντόχα, την πρωτεύουσα του Κατάρ, βελτίωσε αισθητά και την κατάσταση ασθενών που πάσχουν από σχιζοφρένεια και ελαφριές μορφές κατάθλιψης.

 

Η οξυγονοθεραπεία συνιστά στη συνδυαστική εφαρμογή των δύο αερίων με την πρωτοποριακή τεχνική Gas Contouring (CO2 + O2, δηλαδή ιατρικό διοξείδιο του άνθρακα και καθαρό οξυγόνο υπό πίεση), σε όσους δε λαμβάνουν την απαραίτητη ποσότητα οξυγόνου μέσω της φυσιολογικής αναπνοής (που κανονικά η πυκνότητά του στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι 21%) και χρειάζονται συμπληρωματικά χορήγησηοξυγόνου.

Το οξυγόνο δεν είναι εθιστικό, αποτελεί ένα διαυγές, άοσμο, μη εύφλεκτο αέριο, και είναι το καύσιμο του κυτταρικού μεταβολισμού, βοηθώντας στην επιτάχυνση της αναπνοής των ιστών. Σήμερα χρησιμοποιείται από όλες τις ιατρικές, κλινικές ειδικότητες για να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής, ενώ σε πολλές οξείες καταστάσεις, είναι η πρώτη ουσία που χορηγείται και μπορεί να σώσει τη ζωή του ασθενούς. Ως φάρμακο όμως, συνταγογραφείται και πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες ασφαλείας οξυγονοθεραπείας που παρέχονται από τους επαγγελματίες.

 Για τη συνταγογράφησή της, γίνεται πρώτα ειδική εξέταση  με μετρήσεις των αερίων του αρτηριακού αίματοςτου ασθενούς, μετά από λήψη αίματος από μια αρτηρία του σώματος και με μέτρηση κορεσμού του αίματος σε Ο2 μέσω μιας μικρής συσκευής, του παλμικού οξύμετρου, το οποίο εφαρμόζεται χωρίς πόνο στο δάχτυλο ή το λοβό του αυτιού. Εφόσον κριθεί μετά τις εξετάσεις απαραίτητο, ο θεράπων ιατρός συνταγογραφεί την οξυγονοθεραπεία στην οποία αναγράφει την έναρξη, τη ροή, την πυκνότητα και τη μέθοδο που θα αυξήσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα του ασθενούς στις αποδεκτές τιμές.

 Από τη στιγμή που θα αποφασιστεί η αναγκαιότητα χορήγησης οξυγόνου, ο θεράπων ιατρός είναι αυτός που αποφασίζει τον τρόπο χορήγησης και την παρεχόμενη ποσότητα, ανάλογα πάντα με τη δραστηριότητα για την οποία χορηγείται. Η εφαρμογή της γίνεται μεδιαφορετικούς τρόπους και συσκευές οξυγονοθεραπείας, όπως ο συμπυκνωτής οξυγόνου, που πρόκειται για την πιο ευρέως διαδεδομένη μέθοδο παγκοσμίως, το υγρό οξυγόνο σε μεταλλικό κύλινδρο ή το συμπιεσμένο αέριο οξυγόνο σε μεταλλικό μεγάλο ή μικρό κύλινδρο. Σαν μέθοδος θεραπείας, μπορεί να χρησιμοποιείται δίχως περιορισμούς, καθώς επίσης υπάρχουν συσκευές για οικιακή χρήση (οξυγονοθεραπεία στο σπίτι ή συσκευές για εξωτερικούς χώρους που εξυπρετούν τις μετακινήσεις των ασθενών. Στην αγορά διατίθεται και μικτός εξοπλισμός για χρήση είτε σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους.

Σε μερικές περιπτώσεις, υπάρχουν ασθενείς οι οποίοι χρειάζονται οξυγόνο στη διάρκεια του ύπνου, οπότε ενδείκνυται η οξυγονοθεραπεία στο σπίτι, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να χρησιμοποιείται όσο γίνεται περισσότερες ώρες μέσα στο 24ωρο (περίπου 18 ώρες). Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζεται να χρησιμοποιούν για πάντα Ο2, ενώ άλλοι μπορεί να χρειάζονται μόνο στη διάρκεια κάποιων παροξύνσεων της νόσου. Ως εκ τούτου, στο εμπόριο κυκλοφορεί εξοπλισμός για τις εξατομικευμένες ανάγκες του ασθενούς, σταθερός ή φορητός, ο οποίος πωλείται ή ενοικιάζεται.

Στις περιπτώσεις της οξυγονοθεραπείας, είναι πολύ σημαντικό να τηρούνται ακριβώς οι οδηγίες του θεράποντος ιατρού. Χρησιμοποιώντας λιγότερες ώρες ή περισσότερες ώρες τις συσκευές ή λαμβάνοντας μεγαλύτερη ή και μικρότερη ποσότητα οξυγόνου από τη συστηνόμενη, μπορεί να προκληθούν διάφορα προβλήματα στους πνεύμονες, εγκεφαλικές ή καρδιακές βλάβες, να οδηγήσουν σε κόπωση και απώλεια μνήμης.Επίσης, λόγω δυνατότητας ανάφλεξης, ο ασθενής δεν πρέπει να καπνίζει ποτέ όταν χρησιμοποιεί τη συσκευή, αλλά και γενικότερα να την κρατά σε απόσταση τουλάχιστον 2 μέτρων από πηγές φωτιάς.

 Η οξυγονοθεραπεία μπορεί να συνδυαστεί άνετα με την καθημερινότητα, δίχως να εμποδίζει τις  δραστηριότητες του ασθενούς, αφού κάποιος που κάνει χρήση μπορεί να ταξιδεύει, να εργάζεται, να ασκείται κτλ.